Over de TFMM
Wie, wat, waarom? In het kort over de Taskforce Mobiliteitsmanagement.
Wie is de Taskforce?
De Taskforce Mobiliteitsmanagement bestaat uit vertegenwoordigers van de sociale partners, de decentrale overheden, het bedrijfsleven en de (rijks)overheid. Voorzitter is Lodewijk de Waal. Overige leden zijn: Henk Brouwer (Ministerie van VROM), Anke Pronk (KLM), August Mesker (VNO-NCW), Esther van Zeggeren (KPN), Con Schoenmakers (ING, Rotterdam), Jacques van de Vall (BRAMM), Joep Thönissen (Recron), Marijke van Haaren (IPO, Arnhem-Nijmegen), Michèle Blom (Ministerie van Verkeer en Waterstaat), Peter Smit (SkVV, Haaglanden), Hans Gerson (Regio Amsterdam), Bert van Boggelen (CNV), Erik van Merrienboer (VNG), Winfried Treu (MHP), Willem de Jager (Rabobank), Wilna Wind (FNV) en Arie Brienen (regionaal voorzitter VNO-NCW Midden). Het ministerie van Verkeer & Waterstaat vertegenwoordigt de Rijksoverheid en draagt zorg voor de afstemming met andere ministeries. Daarnaast nemen drie adviserende leden vanwege hun kennis en/of voor het draagvlak deel aan de Taskforce. Dit zijn Maarten van Biezen, Stichting Natuur & Milieu ; Ferry Smith, ANWB ; Henk Meurs, Radboud Universiteit. Secretaris van de Taskforce is Lars Lutje Schipholt (inno-V). Waarom is de Taskforce opgericht? In 2007 kostten de files Nederland drie miljard euro, veel tijdverlies en ergernis. In het advies 'Mobiliteitsmanagement' van de Sociaal-economische Raad (SER) komt duidelijk naar voren dat werkgevers en werknemers gezamenlijk veel meer kunnen doen aan de reductie van het aantal autokilometers en dus aan de bestrijding van files. VNO NCW en MKB Nederland hebben op verzoek van het kabinet de handschoen opgepakt en de Taskforce Mobiliteitsmanagement in het leven geroepen. Het is de bedoeling dat de Taskforce concrete en niet-vrijblijvende resultaten boekt om de bereikbaarheid en leefbaarheid structureel te verbeteren. Als dat niet lukt, treedt een Ministeriële Regeling in werking die werkgevers verplicht om maatregelen op het gebied van mobiliteitsmanagement te treffen. Mobiliteitsmanagement Door slimmer en anders te reizen kunnen maatregelen in het kader van mobiliteitsmanagement de leefbaarheid bevorderen en de negatieve invloed van mobiliteit op natuur en milieu verminderen. Mobiliteitsmanagement is een belangrijk instrument om de bereikbaarheid en leefbaarheid van met name de stedelijke gebieden te verbeteren. De keuze tussen òf auto òf openbaar vervoer is achterhaald. De verplaatsings- en activiteitenpatronen van mensen zijn diffuser en complexer geworden. Ieder individu ontwikkelt als het ware een eigen 'vervoersysteem', waarbij hij/zij wisselend en soms in combinaties gebruik maakt van auto, deelauto, openbaar vervoer, fiets, OV-fiets, bromfiets, motor en benenwagen. Bij mobiliteitsmanagement draait het om collectief maatwerk. De uitdaging is om meerdere reismogelijkheden en alternatieven voor autogebruik te faciliteren en deze opties met aantrekkelijke prikkels stimuleren. In de sfeer van arbeidsvoorwaarden komen daarbij onder meer mobiliteitsbudgetten, reiskostenvergoedingen, flexibele arbeidstijden en telewerken aan de orde. Op regionaal en lokaal niveau gaat het om gebiedsgerichte maatregelen om de bereikbaarheid te verbeteren en het palet aan reismogelijkheden van werknemers te vergroten. Mobiliteitsmanagement staat of valt met een goede samenwerking van de betrokken partijen: rijksoverheid, bedrijfsleven, sociale partners en decentrale overheden. Succesvolle voorbeelden zijn onder meer de Luteijn-aanpak en het groot onderhoud van de A9 in Amsterdam Zuidoost. |
||